Spotkaliśmy się na starym żydowskim kirkucie.
Cisza była tak głęboka, że aż wstrzymaliśmy oddechy.
Pustka była tak wyciszająca, że udaliśmy, iż nas nie ma.
Nie było tam mojej babki ani jego dziadka,
ale z bólu nieistnienia załkaliśmy bezgłośnie.
Wsiedliśmy do tego samego autobusu.
Wstyd życia zaróżowił nam policzki.
Z nadzieją, że ścieżki naszego życia nigdy się nie przetną,
wysiedliśmy różnymi drzwiami.

_Tłumaczenie: Paweł Sakowski
© Instytut kultury Miejskiej
Przekład z tomiku “Dowód (nie)osobisty” nominowanego do nagrody “Europejski Poeta Wolności 2018”
europejskipoetawolnosci.pl